Een basisinkomen in Nederland

Laatst kwam ik een documentaire tegen over het basisinkomen via de website van de VPRO. Omdat ik zelf geen tv-aanlsuiting heb, is het soms wel fijn om via internet toch te kunnen kijken naar docu’s of leuke films (of YouTube!). Deze docu ging over het basisinkomen in Nederland, waarom dit wel of niet zou werken, en of het financieel haalbaar zou zijn. Daarnaast blikken ze terug op het Mincom project, waar gezinnen in een klein plaatsje in Canada een aanvulling kregen op hun maandelijkse inkomen.

Voornamelijk de voorstanders van dit idee zijn aan het woord; je geeft het volk meer ruimte door geen restricties op te leggen. Daarnaast is het zo dat je het inkomen gewoon nog krijgt als je zelf gaat verdienen. Op het moment word je gekort op je uitkering als je gaat werken, waardoor het vaak niks oplevert. Mensen zijn niet gemotiveerd om weer aan het werk te gaan. Volgens de financieel expert die in de docu aan het woord is, zou het invoeren van een basisinkomen een gat opleveren van 30 miljard. Eens ben ik het niet helemaal met deze man; er zijn meer voordelen (zoals zelf zorg kunnen bieden aan je geliefden) waardoor de staat kan besparen bij dit model.

Het Mincom project is niet helemaal te vergelijken met basisinkomen, hier is de regel namelijk wel dat je minder krijgt als je meer gaat verdienen. Toch heeft het zijn vruchten afgeworpen. De statistieken zijn nooit opgemaakt, wat iemand uiteindelijk uit zichzelf gedaan heeft: de resultaten zijn bijzonder. De mensen die wat extra kregen waren gezonder (8,5% minder bezoeken aan de dokter), gelukkiger en hadden net iets meer bewegingsvrijheid. Ook gingen jonge mensen eerst nog studeren voordat ze gingen werken, om zo meer kans te hebben op de arbeidsmarkt.

Een hele boeiende docu, die je hier kunt bekijken. Ik ben zelf zeker wel een voorstander van een basisinkomen voor mensen die onder een bepaald bedrag per maand verdienen. Zeker als dit inhoud dat mensen minder stress hebben en daardoor gezonder worden. Op deze manier kunnen mensen beslissingen voor hun eigen toekomst maken, een prachtig initiatief!

Advertisements

Persoonlijke update: schoolstress

Een van de redenen waarom ik een nieuw blog begonnen ben is dat ik af en toe even mijn ei kwijt kan. Vandaar even een stukje over mezelf, en voornamelijk de soapserie genaamd ‘afstuderen’. Mijn studie is International Communication and Management: al sinds vorige winter ben ik bezig met afstuderen. Ik zou dus eigenlijk zo rond januari 2014 mijn diploma moeten hebben gehad. Helaas ging er van alles mis op Hogeschool Inholland Rotterdam, waardoor mijn aanvraag te laat ingewilligd werd en ik zo’n 3 maanden daarna pas een begeleider aangewezen kreeg die erg laat reageerde op mails en alleen contact wilde via Skype als dit van tevoren afgesproken was. Deze begeleider heeft bij mijn tweede kans aangegeven dat mijn uren op waren (na 2 meetings en 10 mails), toen Inholland hiervan op de hoogte was hebben ze me mijn huidige begeleider aangewezen. Zonder hem had ik het al lang opgegeven.

Na mijn tweede kans voor de zomervakantie, heb ik een herkansingsaanvraag gedaan om vóór de zomer mijn derde kans te krijgen, deze is gehonoreerd. Toen ik hier een mail over stuurde kreeg ik moeilijk contact met het kantoor afstuderen, na 3 mails en 2 telefoontjes kreeg ik eindelijk het verlossende antwoord: 14 september mag ik mijn scriptie nogmaals inleveren. Je leest het goed: ná de zomer. Fijn, maar mijn agenda vertelde mij dat de 14e op een zondag viel, toen ik dit aangaf aan Inholland werd mij gelijk verteld dat ik het dan maar de maandag daarna moest inleveren. de 15e dus. Zo gezegd zo gedaan. Veel veranderd aan het stuk en ook mijn begeleider heeft verteld dat hij het raar zou vinden als ik nu niet een voldoende zou krijgen. De school heeft 14 dagen om mijn cijfer bekend te maken, toen dit niet gebeurde op dag 14 heb ik met trillende handen zelf maar gebeld: “o, neehoor, dat cijfer hebben we nog niet.” Naar mijn inziens reden genoeg voor een klacht. Ik kreeg terug dat de school een fout had gemaakt en dat het inlevermoment de 24e was, eind oktober, ná de herfstvakantie zou ik mijn cijfer zéker hebben. Gelukkig hebben ze op aandringen van mij sneller kunnen nakijken, en ben ik uiteindelijk van een 5.0 naar een 4.9 gegaan (wat!??). En dit nadat ik alle feedback netjes verwerkt heb in mijn stuk. Ongelooflijk. Hoe het nu verder gaat, weet ik nog niet, maar deze soap is blijkbaar nog niet afgelopen..

Hoe het er nu uitziet is niet best: ik kan nog geen baan vinden (mijn huidige werkgever heeft me 4 dagen ingeroosterd in november, ik werk in de horeca als bijbaan) mede doordat ik maar niet kan zeggen dat ik mijn diploma heb. En als ik het écht niet meer red kan ik dus ook geen uitkering aanvragen omdat dat niet mag als je nog studeert. De huur moet ik toch blijven betalen en vriend heeft met zijn part-time baan ook niet de middelen op dit moment.

Maar blijf nooit met je handen in je haar zitten!
Gelukkig heb ik ouders die mij altijd zullen steunen, waardoor mijn stressniveau aardig onder controle blijft. Daarnaast zijn er ook positieve dingen waar ik later over zal schrijven: mijn suikerarme nieuwe leefstijl, mijn beestenboel, appartementje en natuurlijk mijn vriend! Nu eerst even goed ademhalen, nadenken, en kijken hoe ik dit verder aan ga pakken.. en blijven solliciteren!

De nieuwe manier van boodschappen doen?

Het is algemeen bekend dat we met z’n allen veel te veel afval hebben, terwijl dit vaak helemaal niet nodig is. Denk bijvoorbeeld aan koekjes die per stuk verpakt zitten, in een verpakking van 2 en dan ook nog met z’n allen bij elkaar verpakt zitten. Al met al is het erg veel, terwijl het veel beter kan! Ook de bedenkers van het nieuwe concept ‘bag&buy’ liepen tegen dit probleem aan, en zijn daarom gestart met een crowdfunding project.

Voorbeeld van een bag & buy winkel

Bag & buy

Bag & buy is een concept voor een supermarkt die geen verpakkingen gebruikt. Je zorgt zelf voor je weckpot en haalt alleen de inhoud in de winkel. Op dit moment zijn ze al over de helft van hun doel om geld op te halen, de locatie waar ze de winkel willen waarmaken is nog niet bekend. Via deze link kan je meer lezen, een donatie doen of het project delen op bijvoorbeeld Facebook.

Natuurlijk hoop ik zelf dat er zo’n winkel in Rotterdam komt; dan ga ik zeker een kijkje nemen! (en te veel geld uitgeven, oeps 😉 )

Food waste

Vandaag kwam ik een artikel tegen over ‘food waste’: het weggooien van voedsel dat nog prima gedoneerd kan worden aan minder bedeelden of andere liefhebbers. Helaas komt het bij ons thuis ook wel eens voor dat we wat weg gooien, maar dit proberen we zoveel mogelijk te beperken. Dit doe ik onder andere door groente en fruit wat een beetje oud begint te worden te drogen in mijn droogmachine. Na mijn overstap op een suikervrije/suikerarme levensstijl heb ik mijn keukenkastjes opgeruimd, een deel heb ik weg gegeven.

Het artikel over ‘food waste’ is geschreven door een Amerikaan die bij supermarkten in de containers is gedoken: dumpster diving, noemen ze dat. Hij wilt hiermee laten zien dat supermarkten héél veel voedsel weg gooien wat ze makkelijk hadden kunnen doneren. Een paar foto’s die bij het artikel te vinden zijn zal ik jullie laten zien:

Deze mensen doen aan dumpster diving tegen voedselverspilling

De opbrengst in Madison, Wisconsin.

 

Mensen tegen voedselverspilling of 'food waste'

De opbrengst in Chicago, Illinois

Wat een hoop voedsel, zeg. Op Twitter is deze groep ‘dumpster divers’ te bekijken via de hashtag #donatenotdump, zéker de moeite waard!

De eerste stap naar de toekomst

Al een lange tijd droom ik er van om te gaan leven zoals ik wil, helaas ben ik op dit moment nog student in Rotterdam, maar mijn dromen liegen er niet om: ik wil een huis met een tuin, mijn dieren, zelfvoorzienend en onmaterialistisch leven. Weten dat je de rest van de maand nog goed rond komt en daarnaast gewoon lekker genieten van de dingen in het leven die geen fortuin kosten.

Het klinkt allemaal zo mooi, helaas is het in Nederland erg moeilijk om een leefstijl zoals dit na te streven. Heb zelf ook gemerkt dat de onderwerpen die mij interesseren en deze levensstijl ondersteunen vaak alleen te vinden zijn in het Engels. In Nederland ziet men nog weinig toegevoegde waarde in ‘groener’ leven. Ik zie dat wel, en gelukkig mijn vriend ook!