Zero waste

Zero waste, oftewel geen afval. De opties bij zero waste zijn compost of recyclen. Iets waar ik erg veel waardering voor heb! Deze manier van leven begon in Amerika, maar zelfs in Nederland zijn mensen al bewuster met hun afval. Emily uit Baarn woont samen met haar man en kinderen, ze vinden het heerlijk om op deze manier te leven. Het stukje wat ik hier over tegen kwam kan je hier bekijken.

Wij hebben thuis met z’n tweeën ongeveer 1 volle vuilniszak in 1,5 á 2 weken, dat is best wel veel. Daarnaast heb ik ongeveer 1 vuilniszak om de week vanwege het schoonmaken van de kooien van de dieren, terwijl dat heel goede compost zou zijn. Helaas hebben we hier geen ruimte voor een composthoop, toch zijn we stapje voor stapje bezig met het verminderen van onze afval. Wasmiddel maken we zelf, dit zit in glazen flessen. Er gaat altijd een tasje mee naar de supermarkt en ook als ik de stad in ga heb ik 9 van de 10 keer zelf een tasje mee. Helaas dus nog geen zero waste, maar het begin is er: bewust zijn van je afval!

Let jij er ook op dat je zo min mogelijk afval hebt? Of sta je hier (on)bewust niet bij stil?

Materialisme vs. minimalisme

Bij een zelfvoorzienend leven hoort (in mijn ogen) gelukkig zijn door de mooie dingen in het leven, niet door het hebben van veel/dure spullen. Helaas werkt het niet altijd zo bij mij. Aan de ene kant ben ik gek op opruimen en heb ik geen problemen om dingen weg te gooien of te geven, dat geeft een heerlijk gevoel. Aan de andere kant heb ik zo mijn verzamelingen: games (een hele kast vol), platen en mijn dieren waar een hoop spullen bij horen. Toch vind ik niet dat ik veel spullen heb, want als ik iets een lange tijd niet gebruik (met uitzondering van mijn games) geef ik het weg of verkoop ik het. Zo probeer ik mijn huis een beetje opgeruimd te houden. Natuurlijk is het mijn uiteindelijke doel om helemaal niet meer om spullen te geven, maar heerlijk te genieten van de zon, plantjes, mijn dieren, mijn familie, mijn vriend en alles wat we hebben bereikt.

Een tijd geleden keek ik een Nederlandse documentaire over het hebben van te veel spullen. Deze vrouw telde alles wat ze had, heeft het geëxposeerd en heeft vervolgens heel veel weg gedaan. Ze geeft aan het einde van de rit toe dat het veel fijner is om met minder te leven. Spullen hebben namelijk niet alleen een plek in je huis, maar ook in je hoofd. Bekijk hier de docu.

Stiekem heb ik ook wel een beetje een obsessie wat betreft spullen: ik ben gek op rommelmarkten en heb alle afleveringen van hoarders bekeken. Vooral de psychologie die achter het obsessief verzamelen van spullen zit is interessant.

Hou jij van spullen? Wat verzamel je? Zou je het liever anders zien? Ben erg benieuwd!

Nederland gooit monsanto in de ban

Nederland bant Monsanto, vanaf nu mag er in Nederland niks mer gedaan worden met de chemische bestrijdingsmiddelen van het bedrijf. Hopelijk is dit het begin van een grote overwinning tegen het chemische bedrijft. Monsanto is een Amerikaans bedrijf dat gespecialiseerd is in het genetisch manipuleren van gewassen, hierbij komen veel (chemische) middelen kijken die schade aan kunnen brengen aan de gezondheid van de mens.

Wat fijn om te weten dat de kans kleiner is dat we ziek worden van gezonde voeding! Bekijk hier het artikel.

Suikerarm eetpatroon

80% van de ziektes van tegenwoordig zijn het gevolg van slecht eten; veel vetten, weinig groenten en fruit en vooral véél suiker. Laatst schreef ik al over een documentaire die ging over het cold turkey overstappen op alleen nog maar groenten- en fruitsapjes. Zoals ieder ander heb ook ik mijn kwaaltjes, maar ik was ze helemaal zat. Daarom zit er sinds een maand weinig suiker meer in mijn eetpatroon. De eerste week was dit erg wennen. Het leek wel of er tegenwoordig overal suiker in zit (of andere slechte zoetmakers zoals dextrose en maltitol).

bron: wanttoknow.nl

Het suikerarme ‘dieet’
Bewust heb ik ervoor gekozen om suikerarm te eten in plaats van 100% suikervrij, dit omdat ik niet te streng wil zijn voor mezelf (ik zie mezelf al bij elke hap denken: ‘stel je voor dat ik per ongeluk een korreltje suiker binnen krijg!’). Daarnaast kan ik het me niet voorstellen om mijn hele leven zonder cola en chocola te moeten, tot nu toe heb ik er nog geen behoefte aan gehad maar als ik daar écht eens heel veel zin in zou hebben laat ik het gewoon lekker toe.

Verpakkingen lezen
Vooral de eerste week was het wennen, ik deed langer over de boodschappen en af en toe verklaarde ik mijzelf voor gek om zo iets ‘onmogelijks’ te doen. Toch is het gelukt en ben ik me inmiddels erg bewust van wat ik kan eten en wat niet: geen pakjes en zakjes, geen frisdrank, geen vlees dat niet bio is, geen sauzen. Op de verpakking moet er staan of er suiker (of een andere zoetmaker die geraffineerd is) in zit, bij de ingrediënten. De voedingswaardetabel geeft vaker suiker aan, omdat hier ook de ongeraffineerde (goede) suikers bij staan.

Lekkere suikervrije producten
Lastig hoor, producten vinden waar geen suiker in zit, die wel heel erg lekker zijn. Maar toch zijn er een hoop! Ik eet wel gewoon zuivel, natuurlijk groenten en fruit, noten en zaden. Daarnaast heb ik op dit moment deze twee favoriete suikerloze producten:

bron: verhuys.com
Gijs Appelsap: heerlijk! Pure appelsap gemaakt van 1 kilo appels. Uiteraard wel iets duurder dan veel andere sappen, maar ik vind hem echt geweldig. Deze sap is te koop bij de Plus.

bron: derooijgroothandel
Lay’s Naturel chips. Ben erg blij dat ik nog wel chips kan eten 😉 . Van dezelfde maker als bovenstaande appelsap vond ik een paprikachips, waar ook geen suikers in zitten.

En nu?
Na 2 weken heb ik afkickverschijnselen gehad (dit is geen grap!), hoofdpijn en buikpijn voornamelijk. Nu gaat het een stuk beter, ik voel dat ik meer energie heb dus dit eetpatroon ga ik zeker zo houden! Sommigen zeggen dat zuivel de boosdoener is, maar daar kan ik nu (nog) geen afstand van doen 😉

Mijn dierentuin

Dieren zijn mijn nummer 1 passie: al sinds kinds af aan heb ik altijd huisdieren gehad. Inmiddels weet ik behoorlijk veel over het houden van dieren, en dat er vroeger weinig bekend was op het gebied van dierenwelzijn. Zo heb ik heel lang een konijn gehad die alleen zat (toen wist ik natuurlijk nog niet dat het groepsdieren zijn), een hamster in een te klein kooitje en guppen in een vissenkom. De komst van mijn eerste hamstertje heeft mij veel geleerd omdat ik toen dingen op ging zoeken op het internet. Op verschillende fora las ik dat mijn kooitje te klein was en dat er veel beter voer te krijgen was. Inmiddels ben ik 12 jaar verder (en véél hamsters en andere dieren) en ben ik nog steeds gek op dieren, krijg ik regelmatig vragen van vrienden en bekenden over de verzorging en ben ik actief bij de eerste heuse hondenspeeltuin in Nederland!

In het verleden heb ik dus een hoop verschillende dieren gehad: kippen, katten (toen ik nog héél klein was), cavia’s, ratten, hamsters, guppen, gerbils en konijnen. Op dit moment heb ik een 7-tal dieren die ik graag aan jullie voor wil stellen:

107_9909

Dit is Mowlgi, mijn ‘pride and joy’ zullen we maar zeggen! Hij is mijn allereerste hondje, een kruising keeshond, 6 jaar en nu ongeveer 1,5 jaar bij mij. Ben zó ontzettend blij met hem, hij kan echt mijn dag maken met zijn lieve blik en kwispelende staart. Gelukkig hebben we afgesproken dat hij 15 zal worden, dus ik kan nog lekker lang van hem genieten.

107_9946

Dit is Robin Hood, mijn frettenvent van ongeveer 5,5 jaar. Sinds hij 2 is woont hij al bij me. Hij is gevonden als pup en sindsdien zat hij in de opvang. Hij heeft voor mij al 4 verschillende baasjes gehad die hem allemaal om verschillende redenen terug gebracht hadden. In de opvang hebben ze hem meerdere malen proberen te koppelen, maar helaas viel hij al zijn soortgenootjes aan. Hij mocht dus alleen met mij mee! Het is een fret met een handleiding, maar toch is het een leuk ding. Heb wel het idee dat hij al wat oud aan het worden is. Fretten worden tegenwoordig gemiddeld 6-7 jaar. (Na het maken van deze foto zijn zijn nagels ook even geknipt, mocht je het je afvragen)

107_9956

Je ziet het goed: een slak. Dit is Gerrit de Afrikaanse reuzenslak. Volgens mij heeft hij voor de rest geen uitleg nodig 😉

107_9986

Helaas had Rana niet zoveel zin om stil te zitten toen ik deze foto maakte. Dit lieve meisje heb ik opgevangen, ze zat toen ik haar ophaalde met haar 7 kindjes in een heel klein kooitje. De kindjes waren allemaal al snel geadopteerd, maar mama Rana had een abces. Hiervoor heb ik haar behandeld, en toen kwam ik er achter dat het een heel grappig nieuwsgierig meisje is! Ze mocht dus blijven. Mijn hart is soms te zwak voor de dieren die ik opvang.

107_9988

Deze leuk gekleurde knul is Timo, de pyrrhura. Ik wilde graag een vogel als huisdier, dus heb me goed ingelezen over welke soort leuk zijn. Toen ik hier meer over vroeg aan iemand die ik via marktplaats tegen kwam, kreeg ik heel veel informatie over de vogelsoorten die mij aanspraken. Toen ik reageerde dat een pyrrhura me het meest aansprak kreeg ik een mail dat ze er een had die weg moest.. het was het vogeltje van haar dochter, die niet meer samen kon met de andere vogel. Gelukkig zat het van beide partijen goed, ik heb een grote kooi gekocht en Timo gehaald: daar heb ik nog steeds geen seconde spijt van gehad! Hij is super tam, erg grappig en hij maakt niet veel herrie (wel lieve geluidjes).

107_9992

Na een tijdje had ik het idee dat Timo een kooigenootje mistte, dit leuke vogeltje met vieze snavel is Zaza. Aan me verkocht als meisje door iemand die haar in een klein kooitje had en haar in een koffiedoosje kwam brengen. Na een tijd kwam ik er achter dat Zaza eigenlijk een jongetje is! Het ging al helemaal goed tussen de twee vogels, dus ze zitten gezellig samen.

108_0010

En deze schattige pluis is Ike, ook een hamster. Een ontzettend lief rustig ventje, die ik van een fokker vandaan heb die haar hamsters heel goed tam maakt voordat ze weg gaan. Dit merk je aan alles! Echt een lief vriendje is het.

10259762_765786053440773_6571116718191657818_n

Als laatste heb ik nog een dwerghamstertje (net zoals Rana), maar dan een mannetje, hij heet Butters. Het is echt een leuk bolletje om te zien. Op de foto was hij nog maar 6 weken, nu is hij helemaal rond 😉

Een heerlijk dagje Amsterdam

Gisteren ben ik met mijn moeder naar Amsterdam geweest, ze stapte zelf vanuit Zeeland om 7 uur in de trein en ik kwam er bijna anderhalf uur later bij vanuit Rotterdam. We hadden afgesproken om met de tram naar het stedelijk museum te gaan, daar was een tentoonstelling van Marlene Dumas. Daarna zijn we richting de Albert Cuyp gelopen waar we heerlijk geluncht hebben. Ten slotte liepen we verder door de stad terug naar het station.

De tentoonstelling van Dumas was waanzinnig, ik vind kunst wel leuk, maar het spreekt me niet altijd aan. Dumas sprak mij wel aan, wat een bijzondere manier van schilderen heeft die vrouw! Sommige schilderijen leken wel een ziel te hebben.

Na de tentoonstelling liepen we over de Albert Cuyp markt, waar we lekker rondgesnuffeld hebben bij verschillende kramen en winkeltjes. We hebben in die straat bij de Bazar gegeten (ik had even een suikerarm dagje in plaats van suikervrij). We kozen beide voor heerlijke chicken wings met frietjes. De Bazar zit ook in Rotterdam, het is een sfeervol restaurant waar je erg lekker kan eten.

Met een volle buik liepen we verder richting de binnenstad, daar zijn we nog een aantal winkels in geweest. Ik nam mijn moeder mee naar de Flying Tiger en ik ontdekte zelf een winkeltje die ik erg leuk vond: pop cult. Hier verkopen ze merchandise van games en andere nerd-dingen zoals Marvel spullen. Geweldig! Maar heb mezelf er in kunnen houden: met lege handen liep ik trots naar buiten. Toch had ik aan het einde van de dag 2 tassen met allerlei gekochte spullen: 2 boekjes uit de winkel van het stedelijk museum, een schattig notitieboekje, een schaaltje en een heerlijk warm vest. Al met al was het een gezellige dag, hopelijk snel weer zo’n leuk uitje naar een andere stad!

nieuwvest

Over de boekjes heb ik een apart artikel geschreven, deze kan je vinden via deze link.

De slechte eetgewoontes anno 21e eeuw

Een van de stappen die ik wil maken richting een groener leven is het aanpassen van mijn eetpatroon. Door een aantal gezondheidskwaaltjes ben ik een beetje gaan zoeken wat de oorzaak zou kunnen zijn. Door het bekijken van een heleboel documentaires en series ben ik er achter gekomen dat 80% van de ziektes tegenwoordig te wijten is aan slecht eten: suikers, vetten, véél en véél te weinig groenten en fruit. Stiekem ben ik verslaafd aan Amerikaanse en Britse series over eten, zoals ‘Supersize v.s Superskinny’, ‘extreme weightloss’ en ‘secret eaters’. Naast deze series kijk ik ook regelmatig films en documentaires over eten.

Bovenstaande series die ik genoemd heb gaan over gezond eten, daarnaast veel sporten (extreme weightloss is trouwens wel een heel heftig voorbeeld) en de onbewuste calorieën die men door de dag eet. Ook kijk ik regelmatig documentaires die ik met jullie zal delen. De laatste die ik gezien heb is ‘Fat, Sick & Nearly dead’, deze film keek ik via Netflix. Heb even voor jullie gezocht en hij is ook te zien via YouTube, het filmpje staat onder deze tekst. De film gaat over een man uit Australië die erg ziek is en daardoor zijn eetgewoonten drastisch omgooit: van vette burgers, fastfood en snoep naar alleen nog maar groente- en fruitsappen (zelf gemaakt met de slowjuicer). Dit doet hij 30 dagen, het resultaat zie je in het filmpje. Hij spoort zelfs anderen aan zijn voorbeeld te volgen!

Nu is dit natuurlijk wel heel erg drastisch, maar het is wel waar: de meeste mensen eten veel, ongezond en hebben geen idee wat er in hun voedsel zit. Hierdoor heb ik besloten om suikerarm te gaan eten, hier schrijf ik later meer over.

Een basisinkomen in Nederland

Laatst kwam ik een documentaire tegen over het basisinkomen via de website van de VPRO. Omdat ik zelf geen tv-aanlsuiting heb, is het soms wel fijn om via internet toch te kunnen kijken naar docu’s of leuke films (of YouTube!). Deze docu ging over het basisinkomen in Nederland, waarom dit wel of niet zou werken, en of het financieel haalbaar zou zijn. Daarnaast blikken ze terug op het Mincom project, waar gezinnen in een klein plaatsje in Canada een aanvulling kregen op hun maandelijkse inkomen.

Voornamelijk de voorstanders van dit idee zijn aan het woord; je geeft het volk meer ruimte door geen restricties op te leggen. Daarnaast is het zo dat je het inkomen gewoon nog krijgt als je zelf gaat verdienen. Op het moment word je gekort op je uitkering als je gaat werken, waardoor het vaak niks oplevert. Mensen zijn niet gemotiveerd om weer aan het werk te gaan. Volgens de financieel expert die in de docu aan het woord is, zou het invoeren van een basisinkomen een gat opleveren van 30 miljard. Eens ben ik het niet helemaal met deze man; er zijn meer voordelen (zoals zelf zorg kunnen bieden aan je geliefden) waardoor de staat kan besparen bij dit model.

Het Mincom project is niet helemaal te vergelijken met basisinkomen, hier is de regel namelijk wel dat je minder krijgt als je meer gaat verdienen. Toch heeft het zijn vruchten afgeworpen. De statistieken zijn nooit opgemaakt, wat iemand uiteindelijk uit zichzelf gedaan heeft: de resultaten zijn bijzonder. De mensen die wat extra kregen waren gezonder (8,5% minder bezoeken aan de dokter), gelukkiger en hadden net iets meer bewegingsvrijheid. Ook gingen jonge mensen eerst nog studeren voordat ze gingen werken, om zo meer kans te hebben op de arbeidsmarkt.

Een hele boeiende docu, die je hier kunt bekijken. Ik ben zelf zeker wel een voorstander van een basisinkomen voor mensen die onder een bepaald bedrag per maand verdienen. Zeker als dit inhoud dat mensen minder stress hebben en daardoor gezonder worden. Op deze manier kunnen mensen beslissingen voor hun eigen toekomst maken, een prachtig initiatief!

Persoonlijke update: schoolstress

Een van de redenen waarom ik een nieuw blog begonnen ben is dat ik af en toe even mijn ei kwijt kan. Vandaar even een stukje over mezelf, en voornamelijk de soapserie genaamd ‘afstuderen’. Mijn studie is International Communication and Management: al sinds vorige winter ben ik bezig met afstuderen. Ik zou dus eigenlijk zo rond januari 2014 mijn diploma moeten hebben gehad. Helaas ging er van alles mis op Hogeschool Inholland Rotterdam, waardoor mijn aanvraag te laat ingewilligd werd en ik zo’n 3 maanden daarna pas een begeleider aangewezen kreeg die erg laat reageerde op mails en alleen contact wilde via Skype als dit van tevoren afgesproken was. Deze begeleider heeft bij mijn tweede kans aangegeven dat mijn uren op waren (na 2 meetings en 10 mails), toen Inholland hiervan op de hoogte was hebben ze me mijn huidige begeleider aangewezen. Zonder hem had ik het al lang opgegeven.

Na mijn tweede kans voor de zomervakantie, heb ik een herkansingsaanvraag gedaan om vóór de zomer mijn derde kans te krijgen, deze is gehonoreerd. Toen ik hier een mail over stuurde kreeg ik moeilijk contact met het kantoor afstuderen, na 3 mails en 2 telefoontjes kreeg ik eindelijk het verlossende antwoord: 14 september mag ik mijn scriptie nogmaals inleveren. Je leest het goed: ná de zomer. Fijn, maar mijn agenda vertelde mij dat de 14e op een zondag viel, toen ik dit aangaf aan Inholland werd mij gelijk verteld dat ik het dan maar de maandag daarna moest inleveren. de 15e dus. Zo gezegd zo gedaan. Veel veranderd aan het stuk en ook mijn begeleider heeft verteld dat hij het raar zou vinden als ik nu niet een voldoende zou krijgen. De school heeft 14 dagen om mijn cijfer bekend te maken, toen dit niet gebeurde op dag 14 heb ik met trillende handen zelf maar gebeld: “o, neehoor, dat cijfer hebben we nog niet.” Naar mijn inziens reden genoeg voor een klacht. Ik kreeg terug dat de school een fout had gemaakt en dat het inlevermoment de 24e was, eind oktober, ná de herfstvakantie zou ik mijn cijfer zéker hebben. Gelukkig hebben ze op aandringen van mij sneller kunnen nakijken, en ben ik uiteindelijk van een 5.0 naar een 4.9 gegaan (wat!??). En dit nadat ik alle feedback netjes verwerkt heb in mijn stuk. Ongelooflijk. Hoe het nu verder gaat, weet ik nog niet, maar deze soap is blijkbaar nog niet afgelopen..

Hoe het er nu uitziet is niet best: ik kan nog geen baan vinden (mijn huidige werkgever heeft me 4 dagen ingeroosterd in november, ik werk in de horeca als bijbaan) mede doordat ik maar niet kan zeggen dat ik mijn diploma heb. En als ik het écht niet meer red kan ik dus ook geen uitkering aanvragen omdat dat niet mag als je nog studeert. De huur moet ik toch blijven betalen en vriend heeft met zijn part-time baan ook niet de middelen op dit moment.

Maar blijf nooit met je handen in je haar zitten!
Gelukkig heb ik ouders die mij altijd zullen steunen, waardoor mijn stressniveau aardig onder controle blijft. Daarnaast zijn er ook positieve dingen waar ik later over zal schrijven: mijn suikerarme nieuwe leefstijl, mijn beestenboel, appartementje en natuurlijk mijn vriend! Nu eerst even goed ademhalen, nadenken, en kijken hoe ik dit verder aan ga pakken.. en blijven solliciteren!

De nieuwe manier van boodschappen doen?

Het is algemeen bekend dat we met z’n allen veel te veel afval hebben, terwijl dit vaak helemaal niet nodig is. Denk bijvoorbeeld aan koekjes die per stuk verpakt zitten, in een verpakking van 2 en dan ook nog met z’n allen bij elkaar verpakt zitten. Al met al is het erg veel, terwijl het veel beter kan! Ook de bedenkers van het nieuwe concept ‘bag&buy’ liepen tegen dit probleem aan, en zijn daarom gestart met een crowdfunding project.

Voorbeeld van een bag & buy winkel

Bag & buy

Bag & buy is een concept voor een supermarkt die geen verpakkingen gebruikt. Je zorgt zelf voor je weckpot en haalt alleen de inhoud in de winkel. Op dit moment zijn ze al over de helft van hun doel om geld op te halen, de locatie waar ze de winkel willen waarmaken is nog niet bekend. Via deze link kan je meer lezen, een donatie doen of het project delen op bijvoorbeeld Facebook.

Natuurlijk hoop ik zelf dat er zo’n winkel in Rotterdam komt; dan ga ik zeker een kijkje nemen! (en te veel geld uitgeven, oeps 😉 )